Nu

Vimeo Vimeo Instagram Instagram Facebook Facebook Youtube Youtube

Frou Frou

Bambie presenteert: Frou Frou.

Veel weet de oude Frou Frou niet van de wereld buiten het circus. Genoeg dus om over te filosoferen. ‘Het heelal is een gedachte’, dicht hij na zijn zoveelste slapstick-botsing met de lantaarnpaal die hij maar niet kan ontwijken, ‘het dijt zich denkend met mij uit.’

Frou Frou is een clowns-archetype van een verdwijnende soort, geen schreeuwerig lachkanon maar een dromerige surrealist. Middels naïeve vergelijkingen en gemimede observaties probeert hij het leven te begrijpen. Maar de twee geschminkte cellisten die zo maar opkomen en weer afgaan, roepen met hun muziek dingen van vroeger bij hem op. Trucs die Frou Frou zich nog maar half herinnert. Kunsten die hij nooit meer vertoont. Een trompetsolo die hij ooit beheerste. En dan lijken de cellisten soms ook op mensen die hij heeft gekend: het echtpaar dat geen kind wilde, het meisje dat hij liefhad, de directeur van het wereldcircus die alles van de sterren wist.

Na het succesvolle en veelgespeelde Eleonora is Frou Frou de tweede solo van Jochem Stavenuiter die Bambie uitbrengt. Het melancholieke clownspersonage creëerde hij op basis van clowns uit Fellini-films en dateert uit de tijd dat hij meewerkte aan Fellini van het Noord Nederlands Toneel. Tijdens de tournee constateerde Stavenuiter dat Frou Frou hem en de mensheid nog veel meer schoonheid, ontroering en wijsheid te bieden had. Ko van den Bosch, die toen Fellini speelde, schrijft mee aan de tekst die ook gedichten bevat van Stavenuiters oudoom Harry. De twee cellisten die hem bijstaan zijn Amber Docters van Leeuwen en Pepijn Meeuws, met wie Stavenuiter eerder samenwerkte bij het NNT en Oorkaan. Zij spelen (eigen) bewerkingen van klassieke en jazz-composities.

Idee en spel: Jochem Stavenuiter
Tekst: Jochem Stavenuiter, Ko van den Bosch en Harry Ikink
Cello: Amber Docters van Leeuwen en Pepijn Meeuws
Dramaturgie: Marijn van der Jagt
Eindregie: Hans Man in ‘t Veld
Beeld: Hester Jolink
Techniek / ontwerp: Manuel Boutreur
Scènefotografie: Ben van Duin
Met dank aan: Johanna Trudzinski en de kostuumafdeling van het Noord Nederlands Toneel

uit de pers:
‘Volgens mij lachen we om de clown die valt om de pijn van ons eigen vallen niet te voelen. Want vallen doen we allemaal. Ergens in de voorstelling staat Frou Frou met een plat bord en een soeplepel in zijn handen. In dat soort simpele, zoveel uitdrukkende beelden blinkt de voorstelling uit. We struikelen allemaal door het leven, lijkt Frou Frou ons te zeggen, dus probeer er maar het beste van te maken.’
Theaterkrant.nl, Lees de recensie hier

‘…voortdurend blijft de breekbaarheid en melancholie merkbaar: in de woorden, de enscenering, de muziek, de krakende stem en de lichaamstaal van de clown. Van het begin tot het einde worden de weemoedige herinneringen subtiel en ontroerend gebracht. Een prachtige voorstelling.’ Riro **** Lees de recensie hier

 

januari

10
Utrecht
20:00
11
Utrecht
20:00
12
Utrecht
20:00